Empat pengesan yang biasa digunakan dalam kromatografi gas ialah pengesan kekonduksian terma (TCD), pengesan pengionan nyalaan hidrogen (FID), pengesan tangkapan elektron (ECD), dan pengesan fotometrik nyalaan (FPD). Keempat-empat pengesan ini masing-masing mempunyai ciri dan julat aplikasi mereka sendiri, yang akan diperkenalkan secara berasingan di bawah.
1, Pengesan kekonduksian terma (TCD)
Pengesan kekonduksian terma adalah sejenis pengesan berdasarkan prinsip pengaliran haba, yang menggunakan ciri-ciri berbeza kekonduksian terma bahan yang berbeza untuk mengesan komponen dalam sampel. Apabila sampel memasuki pengesan, ia mengalami pertukaran haba dengan wayar panas, menyebabkan perubahan suhu wayar panas dan menghasilkan isyarat elektrik. Dengan mengukur magnitud isyarat elektrik ini, kepekatan komponen dalam sampel boleh ditentukan.
Pengesan kekonduksian terma mempunyai kelebihan struktur mudah, kestabilan yang baik, dan kepekaan yang tinggi, dan oleh itu telah digunakan secara meluas dalam kromatografi gas. Ia sesuai untuk mengesan kebanyakan sebatian organik dan gas bukan organik, terutamanya dalam bidang analisis gas dan pemantauan alam sekitar, dan mempunyai nilai aplikasi yang penting.
2, Pengesan pengionan nyalaan hidrogen (FID)
Pengesan pengionan nyalaan hidrogen ialah pengesan berdasarkan prinsip pengionan, yang menggunakan nyalaan yang dihasilkan oleh pembakaran hidrogen dan udara untuk mengionkan komponen dalam sampel, dengan itu menghasilkan isyarat arus elektrik. Magnitud isyarat arus ini adalah berkadar terus dengan kepekatan komponen dalam sampel, jadi kepekatan komponen dalam sampel boleh ditentukan dengan mengukur magnitud isyarat semasa.
Pengesan pengionan nyalaan hidrogen mempunyai kelebihan kepekaan tinggi, tindak balas pantas dan julat aplikasi yang luas, dan merupakan salah satu pengesan yang paling biasa digunakan dalam kromatografi gas. Ia sesuai untuk mengesan kebanyakan sebatian organik, terutamanya dalam bidang petrokimia, pemantauan alam sekitar, dan keselamatan makanan, dan mempunyai pelbagai aplikasi.
3, Pengesan Tangkapan Elektron (ECD)
Pengesan penangkapan elektron ialah pengesan berdasarkan prinsip penangkapan elektron, yang menggunakan sinar beta yang dipancarkan oleh bahan radioaktif (seperti ^ 63Ni) untuk berinteraksi dengan komponen dalam sampel, menghasilkan ion negatif. Ion negatif ini ditangkap dan diukur oleh medan elektrik di dalam pengesan, dengan itu mendapatkan maklumat kepekatan komponen dalam sampel.
Pengesan tangkapan elektron mempunyai kelebihan sensitiviti tinggi, selektiviti tinggi dan gangguan latar belakang yang rendah, menjadikannya sangat sesuai untuk mengesan sebatian organik dengan elektronegativiti, seperti hidrokarbon terhalogen dan sebatian yang mengandungi nitrogen. Pengesan tangkapan elektronik memainkan peranan penting dalam bidang seperti sains alam sekitar, analisis dadah, dan pengesanan sisa racun perosak.
4, Pengesan fotometri api (FPD)
Pengesan fotometri nyalaan ialah pengesan berdasarkan prinsip pendaran api, yang menggunakan fenomena pendaran atom atau ion unsur tertentu dalam nyalaan pada panjang gelombang tertentu untuk mengesan komponen dalam sampel. Apabila sampel memasuki pengesan, ia terbakar dalam nyalaan yang kaya dengan hidrogen untuk menghasilkan atom atau ion, yang memancarkan isyarat cahaya pada panjang gelombang tertentu. Kepekatan komponen dalam sampel boleh ditentukan dengan mengukur magnitud isyarat cahaya.
Pengesan fotometri nyalaan mempunyai kelebihan iaitu kepekaan tinggi, selektiviti tinggi dan tindak balas pantas, dan amat sesuai untuk mengesan unsur-unsur tertentu dengan sifat bercahaya tertentu, seperti fosforus, sulfur, dsb. Pengesan fotometri nyalaan memainkan peranan penting dalam bidang seperti petrokimia. , pemantauan alam sekitar, dan penerokaan geologi.
